01-11-07

Ik vind het heel fijn om getrouwd te zijn (BIEKE CRUCKE)

An Swartenbroekx gaf op 11 juli 2006 haar ja-woord aan acteur en regisseur Guido De Craene. Een verbintenis voor het leven, die haar werd voorgedaan door haar eeuwig jeugdige alter ego Bieke Crucke van FC De Kampioenen. “Het is jammer dat we elkaar niet vroeger hebben ontmoet,” zegt ze.


Waarom werd volgens jou net het huwelijk tussen Mark en Bieke door de kijkers van FC De Kampioenen verkozen tot favoriete aflevering?

In die aflevering liggen humor en emotie heel dicht bij elkaar. Daar houd ik zelf ook het meest van bij de Kampioenen: dat we niet alleen pure slapstick te zien krijgen, maar ook echte emoties. De mensen volgen die figuren tenslotte al 17 jaar lang. Maar ook de hele aanloop naar dat huwelijk schiep voor de kijkers een speciale band met de Kampioenen. In zeven afleveringen konden ze meeleven naar de grote finale: het huwelijk tussen Bieke en Mark. En die twee als koppel, dat werkt echt bij de mensen.


Ben je intussen vergroeid met Bieke?

De mensen noemen me allemaal 'Bieke' en er steekt ook veel van mezelf in dat personage. Hoewel ik haar de laatste jaren toch wel wat ben ontgroeid. In de beginjaren van de Kampioenen speelde ik de revolterende puber. Ik was toen amper twintig; die opstandigheid lag ook in het echte leven nog niet zo ver achter me.

Je schrijft ook scenario's voor De Kampioenen. Vind je dan inspiratie bij je eigen familie?

Ik schreef zelf twee afleveringen rond het huwelijk. Een daarvan was 'De Moeders', waarvoor ik me op mijn eigen moeder gebaseerd heb. Die episode ging over hetgeen alle moeders wel in zich hebben; op het bemoeizieke af willen helpen om alles te regelen en vergeten dat het de dochter is die trouwt. Wat liefdevol bedoeld is, fel uitvergroten zodat het bemoeiziek wordt: zo krijg je comedy.


In de reeks komen alle klassieke huwelijksthema's aan bod. Onlangs zag ik hoe Bieke op het punt stond om Mark te bedriegen met de kapitein van een cruiseschip.

Het mooie aan die aflevering was dat Bieke het nét niét deed. Maar ik ben eigenlijk slecht geplaatst om te zweren bij onvoorwaardelijke trouw want het is bij mij al eens misgelopen. Met de vader van mijn kinderen woonde ik samen, en in die relatie heb ik op een bepaald moment zelf een stap terug gezet omdat het niet meer ging. Ik ben wel nog maar één keer getrouwd, met mijn huidige man.


Heb je er bij je vorige partner nooit aan gedacht om te trouwen?

Neen, en dat zegt ook genoeg. Daarom ben ik ook pas op mijn 37ste getrouwd. Ik ben de speelse fase nu pas voorbij en besef uiteindelijk dat dit het allerbelangrijkste is: iemand van wie je kunt zeggen dat hij je steun en toeverlaat is. Iemand bij wie je kunt uithuilen, lachen en al je emoties delen.


Had je als jong meisje de klassieke wensdroom van een gelukkig huwelijk, kindjes en een tuintje?

Terwijl vriendinnen op hun achttiende al die droom hadden om in het wit voor het altaar te staan, was dat bij mij absoluut niet het geval. Ik wou op ontdekking en heb tot mijn 27ste heel veel gereisd. Ik heb wel altijd kinderen gewild. Op een bepaald moment was ik daar gewoon klaar voor. Hetzelfde met trouwen: na een afgesprongen relatie kom je dan toch iemand tegen van wie je zegt 'dit is het', en dan voelt het wel natuurlijk aan om te trouwen.

 

 Is het leeftijdsverschil met je partner een bron van bezorgdheid?

Ik vind het alleen jammer dat we elkaar niet vroeger zijn tegengekomen. Heel af en toe overvalt het me wel dat ik denk 'zorg maar dat je heel lang gezond blijft en dat we lang samen zijn'. Soms begin ik te rekenen: 'over 20 jaar is hij al 72', maar dan ben ik er zelf ook al 58. Maar in zijn gedachten, zijn doen en laten is Guido vaak jonger dan ik. Veel hangt af van hoe je met die leeftijd omgaat. Mijn pa is er bijvoorbeeld ook al 72 en hij is nog heel vitaal.


Speelt gezonde jaloezie in elke relatie een rol, denk je?

Gezonde jaloezie zal wel in elke goede relatie voorkomen. Maar wat is gezonde jaloezie? Als je man op een feest iets te veel aandacht geeft aan een andere vrouw, en je hebt op dat moment zelf geen andere gesprekspartner, dan voel je je vanzelfsprekend ongemakkelijk. Maar dat gevoel is volgens mij onlosmakelijk verbonden met graag zien. Zolang de jaloezie maar niet de overhand krijgt. Zelf vind ik het juist aangenaam om met mijn man te kunnen bespreken waarom ik iemand knap of aantrekkelijk vind. Iedereen heeft ogen en emoties.


Je man is acteur, hij schrijft ook scenario's. Is het een voordeel dat je in dezelfde branche zit?

(overtuigd:) Ja, dat is écht een voordeel. We werken onregelmatig en kennen allebei de frustratie van voor een wit blad te zitten zonder inspiratie. Dat gevoel kun je dan delen omdat je in dezelfde branche zit. Vroeger vond ik dat niet nodig, maar nu zie ik het echt als een meerwaarde. Zeker aangezien ons werk een groot deel van ons leven is.

Welke pijlers zijn voor jou nog belangrijk binnen een huwelijk?

Respect. En dat gaat ver; ook naar keuzes van uiterlijkheden en kledij. In elke relatie probeert de een wel kleine dingetjes bij de ander te veranderen; je koopt eens een trui voor hem die jij mooi vindt. Maar je mag nooit de eigenheid van die persoon veranderen. Guido is bijvoorbeeld iemand die veel van de stad houdt. Hij bezoekt graag grote wereldsteden en heeft zelfs nog in New York gewoond. Ik ben meer het meisje van de boerenbuiten, en dan moet ik af en toe kunnen toegeven dat het deze vakantie niet weer het noorden van Portugal wordt. Je moet af en toe een stapje naar elkaar toe zetten en toch dezelfde richting uitkijken. En tijd maken voor elkaar, dat is zo ontzettend belangrijk. Soms gebeurt het dat we elkaar twee weken amper zien. Dan nemen we voor een keer wél een babysit en gaan we gewoon met ons tweetjes gezellig iets eten en bijbabbelen.


Wat heb je bijgeleerd over getrouwd zijn?

Dat ik het heel fijn vind om getrouwd te zijn; vooral dat is echt nieuw voor mij. Ik ben een fiere vrouw als ik denk 'dat is nu mijn man', en ik heb dat gevoel nooit gekend bij de papa van mijn kinderen. Dat was mijn 'vriend', terwijl ik nu een man heb voor het leven met wie ik samen oud wil worden. Dat geeft een heel warm gevoel van zekerheid, en in ons leven is er weinig zekerheid. Je weet alleen zeker dat je op een dag sterft en dat je, eens je moeder bent geworden, dat voor de rest van je leven blijft. Dat zijn zekerheden die ik heel aangenaam vind.


Is je leven er sinds het huwelijk drukker op geworden?

Er komt heel wat organisatie bij te pas. We hebben allebei twee kinderen en die hebben allemaal hun hobby's. In het weekend zijn we hier vaak met zijn zessen en iedereen heeft ruimte nodig. Elke donderdag is dat een hele planning maken voor het weekend, die dan de vrijdag weer helemaal wordt omgegooid omdat dit of dat niet doorgaat. Als koppel moet je in de chaos rust creëren, en daarin is Guido vaak beter dan ik. Misschien doordat hij wat ouder is.


Maak je vaak tijd voor de kinderen?

Ik vind 'quality time' een lelijke term, maar hij dekt wel de lading: als je bij je kinderen bent, wees er dan ook volledig bij. Op vakantie ga ik niet in mijn eentje zitten lezen, dan ben ik met hén bezig. Vorige week hadden ze me tot zondag moeten missen. Ik had voor Het Fietslint van Bloso net zes dagen op de fiets gezeten. Ik kon geen fiets meer zien, maar toen de kinderen mij vroegen om een fietstochtje te maken heb ik daar niet over getwijfeld. Wat we ook doen, het geeft een diep en intens gelukkig gevoel samen met je gezin uitstapjes te kunnen maken. Alles wat met het werk te maken heeft vervaagt dan in het niets.


Hoe zag jullie trouwfeest eruit? Was dat een intieme bijeenkomst?

We wilden het aanvankelijk intiem houden, maar toen we met de uitnodigingen begonnen kwamen we toch al snel aan 250 man. 's Middags was er wel een intiem moment met de familie, en 's avonds was er een 'trouwfuif'. We hebben het bewust zo genoemd omdat we geen tralala wilden. De mensen mochten in jeans komen en in de tuin stonden tenten waar de gasten bleven slapen. Echt zoals ik mijn ideale trouwfeest zag: zonder etiquette.


Heb je nog tips voor een geslaagd huwelijksfeest?

Je huwelijk is een dag waarvan je onwaarschijnlijk moet genieten en toch hoor je vaak over stresstoestanden. Dat hebben wij door onze losse aanpak helemaal niet gehad. Het enige wat ik misschien niet meer zou doen is de dag voor de trouw mijn haag snoeien, want ik heb me daar lelijk aan bezeerd. Ik wou absoluut dat de tuin in orde was en ben toen van de ladder gevallen, in de haag. (lacht) Er was op dat moment niemand thuis, dus heb ik om hulp liggen roepen tot de buren me uit mijn benarde situatie zijn komen bevrijden. Mijn benen zaten helemaal onder de rode strepen...


Wat was jullie openingsdans?

'Perfect Day' van Lou Reed, live gebracht door een bandje. Die openingsdans was eigenlijk een onderdeel dat we uit het oog verloren waren. Op het laatst was het van 'oh we moeten nog een openingsdans voorbereiden'. Maar daardoor was het ook spontaan. Dit hoort voor mij bij de tips van wat je niét moet doen om een geslaagd huwelijk te hebben. Zoveel koppels volgen speciaal danslessen en staan bloednerveus voor hun openingsdans. Dan zie je ze 'twee passen rechts en twee links', en de stress valt van hun gezichten af te lezen. Dan denk ik 'pak elkaar toch gewoon vast en toon iedereen hoe graag je elkaar graag ziet, ook al zijn jullie niet de perfecte dansers.”

23:46 Gepost door DJ in Algemeen | Permalink | Tags: media | Commentaren (0) |  Facebook

De commentaren zijn gesloten.