12-09-09

Ellen Petri: twee kinderen lijkt mij ideaal

 “Kinderen zijn beslist een verrijking in het leven”, meent ze. Maar of ze zich helemaal zal wegtoveren voor haar kinderen, weet ze nog niet. Wel gelooft ze in een strenge opvoeding!

EllenPetri11

Ellen: “Moederdag werd thuis altijd gevierd, maar niet in mei zoals bij jullie.Wel op 15 augustus, de kerkelijke feestdag van Maria. Een vakantiedag, trouwens. Mijn allervroegste herinneringen gaan terug tot de knutselwerkjes die ik en mijn zusjes op Moederdag cadeau gaven aan mama. Ze was daar altijd erg blij mee en bewaarde die stukjes zorgvuldig. Later werd Moederdag een gezellige familiedag met uitstapjes en etentjes. En natuurlijk ook cadeautjes. Dat is het nu nog steeds. Moederdag vergeten we nooit, evenmin als Vaderdag, die we in Antwerpen op 19 maart vieren en niet in juni zoals in jullie regio.
Ik ben in Merksem opgevoed. Bij ons thuis was het een gezellige, levendige boel. Met vier opgroeiende kinderen is het nooit stil, niet? Altijd leven in de brouwerij. Mama was thuis en zorgde voor ons, papa ging uit werken. Mama had nochtans haar diploma’s behaald. Ze was immers een kind van de jaren ’60. Maar na de geboorte van haar derde dochter koos ze resoluut voor ons.”

Mama
Ellen: “Mijn moeder was redelijk streng. Toch bleef ze de zachte lieve baken in ons huis. Als ze boos was, namen we dat niet zo ernstig. We daagden haar meestal nog een beetje meer uit en keken hoe ver we konden gaan. Bij papa was dat wel even anders. Die was heel tolerant en begripvol, maar als hij boos werd dan wisten we het wel. We schikten ons dan als de bliksem naar zijn wensen. Zelf opgegroeid zonder broers en zussen koos mijn moeder heel bewust voor het gezinsleven. Ze was een nuchtere vrouw, die geen behoefte had aan een eigen carrière. Ze koos weloverwogen voor het moederschap en wilde ons van nabij zien opgroeien. ‘Je zet geen kinderen op de wereld om ze bij anderen te dumpen’, stelde ze. Maar in de jaren ’80 was dat misschien nog makkelijker dan nu.”

Levendige bengel
Ellen: “Ik was geen serieus kind, eerder een levendige bengel. Ik kon ook al eens lastig zijn, maar doorgaans vermaakte ik mij best. Altijd aan het spelen. Ik hield van lego en eindeloos puzzelen. Natuurlijk had ik tal van vriendinnen op school; thuis waren er mijn zusjes en broer. Ons vervelen zat er niet in. Ik was de oudste van vier. Mijn broer is de jongste, met zeven jaar verschil tussen ons. Of ik de verantwoordelijkste was, weet ik nog zo niet. Wel was ik diegene die de weg baande. Later betrapte ik er mijzelf soms op dat ik mijn zusjes advies gaf. Een beetje zoals mijn ouders het hadden voorgedaan, maar altijd met de gedachte dat iedereen een vrij mens is en zijn eigen weg moet gaan. En daar horen onvermijdelijk stommiteiten bij.
We zijn een hecht gezin. We weten waar de andere mee bezig is. We zijn allemaal erg open. Noch mijn broer, noch mijn zussen zijn gesloten van aard. Komt dat omdat wij in een groot gezin zijn opgevoed? Precies door die openheid kunnen we elkaar ook vertellen wat ons bezighoudt. Als er iets op onze lever ligt, spreken we dat uit.”

Puberen
Ellen: “Ik mocht pas uitgaan vanaf mijn zestiende. Nu vind ik dat niet slecht. Als puber protesteerde ik natuurlijk wel eens als vriendinnen vroeger en langer mochten uitgaan dan ik. Achteraf ben ik wel blij dat mijn ouders niet alles zomaar toelieten. Ik weet ondertussen wel wat er buiten in de wereld te vinden is. Dat ouders voorzichtig en terughoudend zijn, getuigt van verantwoordelijkheid. Alles moet op zijn tijd komen. Tegenwoordig gaan de jongeren al op zo’n jeugdige leeftijd op stap dat ze het uitgaan op hun achttiende beu zijn. Blasé zeggen ze dan: ‘dat houden we voor gezien’. Als 18-jarige moet je niet alles hebben meegemaakt. Er moeten toch voldoende uitdagingen overblijven, niet?”

Ambitieuzer
Ellen: “Ik lijk wel op mijn mama. Ik ben ook nuchter en kijk heel realistisch tegen de wereld aan. En ik ben net zo praatgraag als zij. Ik kan het allemaal goed uitleggen. Als ik dat doe, dan gesticuleer ik er duchtig op los, net zoals zij. En dan zeggen de mensen wel eens: ‘Hé, jij bent net je mama.’ (lacht) Uiterlijk lijken we ook op elkaar. Hoewel mama dan weer beweert dat ik ook heel wat van papa heb meegekregen!.
Anderzijds verschil ik ook wel van mama. Ik geloof dat ik ambitieuzer ben dan haar. Vandaag leef ik een druk leven. Ik doe acte de présences, fotoshoots, modellenwerk, ’s avonds studeer ik voor vastgoedmakelaar en tussendoor presenteer ik voor Belgacom het wekelijkse filmaanbod. Ik hou van die drukte en die afwisseling. Ik zou eigenlijk niets willen missen. Maar of ik mij helemaal zou kunnen wegtoveren voor mijn gezin, zoals mijn mama, weet ik niet. Vier kinderen lijkt mij veel. Denk niet dat ik geen kinderen wil. Integendeel. Kinderen betekenen een meerwaarde in het leven. Daar ben ik van overtuigd. Ze houden je jong, je evolueert mee met je tijd. Ik wil twee kinderen om precies te zijn, maar je kunt niet alles plannen. Vandaag heb ik nog geen relatie. En mijn biologische klok tikt wel, maar bevindt zich nog niet in de alarmfase. We zien wel!”

Opvoeding
Ellen: “Ik denk wel dat ik een strenge mama zal zijn, die consequent is. Als ik zie hoe gemakkelijk ouders tegenwoordig met hun kinderen omgaan, mis ik toch de degelijke strengheid van vroeger. Als een kindje vandaag geen ‘dank u wel’ wil zeggen, dan wordt dat snel gepardonneerd. Met een of ander voorwendsel in de aard van ‘ons kleintje is zo schuchter’ komen kinderen en ouders er comfortabel vanaf. Ik sta daar niet achter. Mijn ouders waren beslist een stuk consequenter. Wij hoorden beleefd te antwoorden: “dank u mevrouw of mijnheer”. Daar kwamen wij niet onderuit. In het leven moet je ook wel eens dingen tegen je zin doen. Je kunt er als kind maar beter op voorbereid worden.”

Miss België
Ellen: “Ik heb alles te danken aan mijn Miss België-titel uit 2003. Dat geldt trouwens voor alle recente Miss België-kandidaten. Alhoewel sommige missen dat nu verloochen, moet je daar niet dun over doen. Ik kom trouwens nog uit de stal van Cécile Müller. Alle Miss België-kandidaten uit die periode weten wat dat wil zeggen. Ik heb leren mij plan trekken, op mijzelf vertrouwen. Ik ben zeer blij dat ik Miss België ben geworden. Niet om het lint en de kroon, wel om de mogelijkheden die ik heb gekregen. Op vlak van persoonlijke ontwikkeling zette ik in dat jaar een enorme stap vooruit. En omdat ik altijd voorzichtig ben geweest, heb ik er tot op vandaag geen negatieve ervaringen aan overgehouden.”

Welk geschenk geeft Ellen Petri aan haar mama voor Moederdag?
Ellen: “Hoe persoonlijker het cadeau is, hoe mooier. We gaven ons mama al een mooie familieposter. Een foto van het hele gezin, erg leuk. En ook een prachtige ring. Een juweel van ons vieren. Een hebbeding met een verhaal,dus. Precies wat juwelen ook moeten zijn: stukken waar mooie herinneringen aan kleven!

Score van leukste cadeaus volgens Ellen Petri
Bloemen: 10/10
Foto’s/posters: 10 op 10
Juweel: 10/10
Etentje: 10/10
Boek: 9/10
Massages & verzorgingen: 8/10
Handige tools voor thuis: 7/10
Vliegtuigticket en reis: 6/10

 

17:52 Gepost door DJ in Algemeen | Permalink | Tags: bv | Commentaren (0) |  Facebook

De commentaren zijn gesloten.