‘Sara’ is het verhaal van Sara De Roose, een jonge vrouw van bescheiden afkomst. Ze is een briljante economiste met een hart van goud. Sara’s grootste gebrek is dat ze lelijk is. Daarom kijkt niemand naar haar. Ze heeft aan den lijve ondervonden dat romantiek voor haar alleen iets is om van te dromen.

Alles verandert wanneer ze op zekere dag gaat solliciteren bij een groot modebedrijf in Antwerpen. Daar ontmoet ze Simon Van Wyck, de zoon van de directeur, op wie ze op slag verliefd wordt.

Omdat ze net een reeks mislukte sollicitaties achter de rug heeft, aanvaardt ze in het modebedrijf een job, ver onder haar niveau. Maar zo is ze dicht bij haar baas, Simon. Die heeft echter nauwelijks oog voor haar.

Als ze bewijst hoeveel ze in haar mars heeft, krijgt ze promotie na promotie. Ze voorziet Simon immers van schitterende ideeën en van dekmantels voor zijn scharrels die hij voor zijn verloofde verborgen wil houden.

Door de harde strijd tussen Simon en zijn rivaal Alexander, staat het modehuis constant bloot aan gevaren. Het is Sara die het bedrijf meer dan eens van de ondergang redt. En zelfs al ziet Simon na verloop van tijd in dat Sara de meest bekwame medewerker is, voor de vrouw in haar blijft hij blind.

In haar kleine kantoor droomt Sara ondertussen van een leven vol geluk, liefde en romantiek.

Tegen alle verwachtingen in zal dit lelijke meisje in de glamourwereld successen oogsten waarop niemand ooit had gerekend. Maar voor haarzelf staat er meer op het spel als ze op zekere dag beslist haar droom waar te maken en voor de liefde van haar leven te gaan.

‘Sara’ is een modern sprookje over een lelijk eendje dat verandert in een mooie zwaan. Want soms, soms komen dromen uit

Ze staan vaak uren aan een stuk te kwebbelen, de tijd te rekken en te wachten tot een verveelde eenzaat raadt welk automerk, vrucht of type onderbroek gezocht wordt. Ook in Nederland hebben belspelmeisjes het niet onder de markt, getuige dit filmpje op YouTube. Na urenlang presenteren wordt het meisje misselijk of raakt haar peppil/babbelwater uitgewerkt.

De medewerkers van het programma laten haar een tijdlang stuntelen, haar zweet wegvegen en dodderen. Alsof er niets aan de hand is. Pas als het kind bijna ineenzakt, krijgt ze een stoel toegeschoven. Omdat ons Romina daarvan niet echt lijkt op te kikkeren, wordt het programma uiteindelijk toch maar afgebroken. Waarmee we wellicht nooit zullen weten met welke vrucht (nee, niet de papaya, die stond er al) de grote pot te winnen was. Als daar maar geen rellen van komen boven de Moerdijk.

De voorbije weken speelde muzikant Axl Peleman taxichauffeur in de rubriek ‘De Taxl van Axl’ in het Eén-programma ‘Zomer 2007’. Dat verliep doorgaans vlotjes, maar in Knokke gleed er toch een haar in de boter: de politie deed Peleman stoppen omdat een taxichauffeur melding had gemaakt van oneerlijke concurrentie.

“Het gebeurde enkele weken geleden. Ik had net een groep schoolkinderen ingeladen in Knokke toen er een ‘motard’ aankwam die me deed stoppen,” doet Peleman zijn verhaal.
“De politieman vertelde dat een taxichauffeur of een taxibedrijf - dat weet ik niet precies - zijn beklag had gedaan over mij: ik zou zonder vergunning met een taxi rondrijden en oneerlijke concurrentie zijn. Ik dacht eerst dat het een grap was met de verborgen camera of zo, maar die politieman bleef doodserieus. Het was geen opgezet spel, hij meende het echt,” lacht Axl.
“Hij wilde zelfs dat ik het plaatje met ‘taxi’ van m’n dak zou halen. Dat was allemaal ‘niet conform de wet’ (lacht). Ik heb hem uitgelegd dat we aan het filmen waren voor een tv-programma, dat we geen echte taxi waren.”

“De discussie heeft een half uur geduurd, maar de politieman bleef wel vriendelijk. Het was de eerste keer in mijn leven dat de flikken zo vriendelijk waren tegen mij,” grinnikt Peleman. “Ik heb gevraagd of hij het zelf niet belachelijk vond dat hiervoor de politie werd ingeschakeld. Hij wilde zijn mening niet kwijt. Toen zei ik: ‘Lach dan als u het ook belachelijk vindt.’ En hij heeft gelachen. Die man deed zijn job ook maar. Uiteindelijk heb ik geen bekeuring gehad en dat taxi-bordje hebben we gewoon laten staan. Ik heb er niks meer van gehoord.”

“Het was een grappig misverstand,” klinkt het op het politiekantoor van Knokke. “Dit bewijst dat de politie van Knokke hard werkt en het te druk heeft om naar tv te kijken.”